ခဏၾကာေတာ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ငေမာ၀္ေရာက္လာသည္၊ သူသည္ ကြ်ႏု္ပ္ေဘးနားလာထုိင္ေနသည္ ဘယ္ေလာက္ၾကာသြားမွန္းမသိဘူးဗ်ာ သူခမ်ား ကြ်ႏု္ပ္ကုိခင္လြန္း၍ မၾကာခဏ လာလည္သည္။ သူသည္ ကြ်ႏု္ပ္ကုိ အေႏွာင့္အယွက္မေပးခ်င္တာနဲ႔တူသည္ ကြ်ႏု္ပ္ကုိ စကားမေျပာပဲထုိင္ၾကည့္ေနသည္။ အတန္ေလးၾကာေတာ့ သူသည္ ကြ်ႏု္ပ္ကုိ စကားစ၍ေျပာလုိက္သည္။ သူက ေဟ့ေကာင္ႀကီး မင္းဘာအလုပ္ေတြရွဳပ္ေနတာတုန္းဟ၊ ငါထုိင္ၾကည့္ေနတာ ၾကာၿပီ၊ ၿပီးေတာ့ မင္းက တုပ္တုပ္မွ်မလႈပ္ဘူး ေလျဖတ္ၿပီးေသေနၿပီလားလုိ႔ ငါထင္ေနတာ။ ေတာ္ေသးရဲ့ကြာ ငါတုိ႔လုိက္လုိ႔ လႈပ္လာတယ္၊ တုိ႔မ်ားမတုိ႔လုိက္လုိ႔ကေတာ့ ကြန္ဗ်ဴတာေရွ႔မွာ ငုတ္တုတ္ႀကီးနဲ႔ ေသမွာကိန္းေသတယ္။ မင္းဟာက အားအားတုိင္း ဒီလုိပဲထုိင္ေနတာ စိတ္မနံ႔တဲ့ ဟုိဘက္အိမ္က ငလူးအတုိင္းပဲ တဲ့။ ေအာင္မေလး ငေမာ၀္ရာ တစ္ျခားဟာ ႏုိင္းစမ္းပါ အဲ့ဒီ ငလူးနဲ႔ေတာ့ မတူခ်င္ပါဘူးကြာ၊ ဟုိတစ္ေန႔ အဲ့ဒီေကာင္က ရြာလမ္းခလယ္ေခါင္မွာ ငုတ္တုတ္ရပ္ၿပီး ေငးေနတာ ဘာေငးလုိ႔ေငးေနမွန္းမသိဘူး၊ အဲ့ဒီအခ်ိန္က ႏြားေတြကြ်ဲေတြ အိမ္ျပန္တဲ့ခ်ိန္ေလ ကံေကာင္းလုိ႔ ငါနဲ႔တုိးၿပီး သူ႔ကုိလမ္းေဘးဆြဲတင္လုိက္တာ ႏုိ႔မုိ႔ဆုိရင္ ကြ်ဲေတြက မ်က္စိေနာက္တယ္ဆုိၿပီး နင္းသတ္ပစ္မွာ။ ငါ့ကုိ အဲ့ဒီေကာင္နဲ႔မႏုိင္းစမ္းပါနဲ႔ ဖြဖြ ဖြေဟ့၊ အဲ့… ငါ့ကုိ ရုပ္ရွင္မင္းသား တစ္ေယာက္ေယာက္နဲ႔ တူတယ္လုိ႔ မင္းတစ္ခါမွ မေျပာပါလားဟု ကြ်ႏု္ပ္သည္ မေက်မနပ္နဲ႔ ေျပာလုိက္သည္။ ဟုတ္တယ္ေလ တုိ႔ရြာ တစ္ရြာလုံးက ေကာင္မေလးေတြက ကြ်ႏု္ပ္ကုိ ဟုိမင္းသားနဲ႔တူတယ္လုိ႔ ႏုိင္းလုိ႔ႏုိင္း ၊ ဟုိအဆုိေတာ္နာမည္ႀကီး စုိင္းဆုိင္ေမာ၀္နဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆင္တယ္လုိ႔ ေျပာလုိ႔ေျပာ၊ ဒီငေမာ၀္က်မွ ကြ်ႏု္ပ္သည္ စိတ္မနံ႔တဲ့ ငလူးနဲ႔ အႏုိင္းခံရခဲ့ရသည္။ ကြ်ႏ္ုပ္ကုိ ေဆာ္ထားတဲ့ငေမာ၀္ ေတြ႔ၾကေသးတာေပါ့လုိ႔ စိတ္ထဲက်ိန္းထားသည္။ ေနာက္ေန႔ေရာက္ေတာ့ ေစ်းလယ္ေခါင္မွာ မေရာင္မလည္နဲ႔ ငေမာ၀္ကုိ ကြ်ႏု္ပ္ေတြ႔လုိက္သည္။ ကြ်ႏု္ပ္ကုိ သူမျမင္၊ ေကာင္းလုိက္ျမင္ကြင္း ကြ်ႏု္ပ္ျဖင့္ ကုိယ့္မ်က္လုံးပ်ဴးသြားသည္၊ အလဲ! ငေမာ၀္က သူေကာင္မေလးနဲ႔ တစ္တြဲတြဲနဲ႔ ဒီေစ်းထဲမွာ သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ထဲ ရွိသည္၍မ်ားထင္ေနသလားေတာ့ မသိဘူး၊ ငေမာ၀္က သူ႔ေကာင္မေလးဖုိ႔ ထမီေတြ တစ္ထည္ၿပီးတစ္ထည္ေရြးၿပီး လုိက္မလုိက္ဆင္ေပးေနတာ ေအာင္မေလးေနာ္ ၾကည္ႏူးလည္းၾကည္ႏူးစရာ ရွက္လည္းရွက္စရာ ျမင္ကြင္းေလးေပါ့။ ဘာျပဳလုိ႔လဲဆုိလွ်င္ သိၾကတဲ့အတုိင္း ကြ်ႏု္ပ္တုိ႔ရြာက ရြာသူရြာသားေတြသည္ သိပ္ရုိးသားၿပီး အရွက္ႀကီးၾကတာ၊ သိပ္ခ်စ္ပါသည္ ဆုိသည့္စုံတြဲတုိင္းေတာင္ အဲ့ဒီလုိ လူေရွ႔သူေရွ႔ မလုပ္ရဲၾကဘူးေလ၊ ခုေတာ့ ေဖါက္သြားၿပီ။ ေဖါက္သြားၿပီဆုိတာက ေခတ္မွီသြားၿပီေပါ့ခင္ဗ်ား။ ကြ်ႏု္ပ္လည္း………ေျပာေတာ့ပါဘူး၊ ကုိယ့္နားကုိျပန္ရွက္သည္။
ဒီလုိနဲ႔ ငေမာ၀္တုိ႔စုံတြဲေလးကြဲသြားသည္၊ သူေကာင္မေလးျပန္သြားသည္။ ေစ်းထဲမွာ သူတစ္ေယာက္တည္း က်န္ခဲ့သည္။ ဒီခ်ိန္ေတာ့ ငါ့အတြက္ေပါ့ ငေမာ၀္ရာ မဟုတ္မဟတ္သြားစလုိက္အုန္းမည္။ ကြ်ႏု္ပ္သည္ သူနားေရာက္လွ်င္ေရာက္ခ်င္းပဲ ေဟ့ အၿမွီးတလႈပ္လႈပ္ မျပန္ေသးဘူးလားဟု ေျပာလုိက္သည္။ သူက ဟာ..ေဟ့ေကာင္ ဘယ္လုိေခၚလုိက္တာလဲဟ လူေရွ႔သူေရွ႔မွာ ရွက္စရာႀကီးဟု ေျပာေတာ့ ကြ်ႏု္ပ္က ေအာင္မာ ဟေကာင္ ခုမွ ရွက္စရာေလးဘာေလးနဲ႔ ေျပာေနေသးတယ္ ခုနားကေတာ့ ထမီကုိ တစ္ထည္ၿပီးတစ္ထည္ကုိင္ေနတာကုိ မရွက္ဘူး။ အာ.. မင္းကေတာ့ ေျပာေလဆုိေလပါလား ငစုိင္းရ ကဲ့ကဲ့ လာ တစ္ခုခုသြားစားရေအာင္ ငါဒီမွာ မေနရဲ့ေတာ့ဘူး ရွက္တယ္ကြာ မင္းအသံက တိမ္၀င္ေနေတာ့ ဒီနားကလူေတြ ၾကားမသြားတာ ေတာ္ေသးတယ္၊ ေဟ့ေကာင္ ငါအႀကံတစ္ခုေပးလုိက္မယ္ မင္း ေနပူထဲမွာ ႏွစ္နာရီေလာက္ သြားထုိင္လုိက္ ၿပီးရင္ ခ်က္ခ်င္း ေရခဲေရ ၀ယ္ေသာက္ပစ္လုိက္ အဲ့ဒီအတုိင္း ေန႔တုိင္းလုပ္ေပးေနာ္ ဒါမွ ငါသက္သာရာရမွာကြဟု ေျပာလုိက္သည္။
ဤမွ်ႏွင့္သာ။
ေမာင့္အိမ္မက္မယ္ဆုိတဲ့ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ကုိ မေန႔ညက သီကုံးခဲ့တာ အခုဘယ္ေပ်ာက္သြားမွန္းမသိ၍ မထည့္ႏုိင္ေတာ့ပါ။ မဟုတ္မွလြဲေရာ ေမြးထားသည့္ ခ်စ္ေတာ္ေၾကာင္မေလးေၾကာင့္ထင္သည္၊ ေၾကာင္မေလးက အေဆာ့တန္ေလေတာ့ ေဆာ့ရင္းေဆာ့ရင္းႏွင့္ မ်ိဳခ်လုိက္ၿပီလား ထင္ေယာင္ထင္မွားနဲ႔ ရွာလည္းမေတြ႔ရေလၿပီ။
ဒီ ဦးကုိင္ဇာဆုိထားတဲ့ သီခ်င္းေလးနဲ႔ပဲ ေ၀မွ်ခံစားပါရေစလား။။

စုိင္းလင္းတုိင္း